მეფემ პირობა დადო, რომ უბრალო ხალხიდან გამოსულ გოგონას ცოლად შეირთავდა, თუ ის მის ველურ ცხენს მოათვინიერებდა; მაგრამ მმართველს ვერც კი წარმოედგინა, რომ სულ რაღაც ერთი დღის შემდეგ გაიგებდა საიდუმლოს, რომელიც მის ცხოვრებას სამუდამოდ შეცვლიდა… 😮
მთელ სამეფოში უკვე რამდენიმე კვირა იყო, რაც მხოლოდ ერთ ცხენზე საუბრობდნენ.
მეფემ ის შორეული ქვეყნებიდან ჩამოსული ცნობილი ცხენების მომშენებლისგან იყიდა. ეს იყო უზარმაზარი, შავი, უიშვიათესი ჯიშის ულაყი. მის სანაცვლოდ უთვალავი განძი გადაიხადეს და სამეფო კარზე ყველას სჯეროდა, რომ ახლა მეფეს მთელ სამეფოში ყველაზე დიდებული ცხენი ეყოლებოდა.
მაგრამ ყველაფერი სრულიად სხვაგვარად განვითარდა. პირველივე დღიდან ულაყმა ახალ პატრონს დამორჩილებაზე უარი უთხრა.
როგორც კი მეფე მას მიუახლოვდებოდა, ცხენი მაშინვე ყურებს უკან წევს, ხმამაღლა ჭიხვინებდა, უკანა ფეხებზე დგებოდა და ჩლიქებით მიწას სცემდა. რამდენჯერმე მან ყველაზე გამოცდილ მეჯინიბეებსაც ძლივს არ წააქცია, ერთხელ კი თავლის ხის ჭიშკარს ისეთი ძალით დაარტყა, რომ ის შუაზე გაიხლიჩა.
რაც უფრო მეტად ცდილობდნენ ადამიანები მის ძალით დამორჩილებას, მით უფრო მძვინვარე ხდებოდა ულაყი.
რამდენიმე კვირა გავიდა.
ცხენმა თითქმის შეწყვიტა ჭამა, ცუდად ეძინა, მუდმივად ნერვიულობდა და არავის იკარებდა ახლოს. ყველაზე გამოცდილ მეჯინიბეებსაც კი თავლაში შესვლის ეშინოდათ.
ერთ დილას ერთ-ერთმა მეომარმა გადაწყვიტა, ულაყისთვის მძიმე ჯაჭვიანი ლაგამი დაედო.
ცხენი მოულოდნელად უკანა ფეხებზე დადგა და მამაკაცს ჩლიქი დაარტყა. კაცს რამდენიმე დღე უგონოდ ეძინა. ამ შემთხვევის შემდეგ მთელი სასახლე შფოთმა მოიცვა.
ზოგი ურჩევდა მეფეს, ულაყი სხვა მმართველისთვის მიეყიდა. სხვები კი მის მოშორებას ითხოვდნენ, რადგან ასეთ ცხოველს ზედმეტად საშიშად მიიჩნევდნენ.
მეფეც უკვე ნანობდა თავის შეძენას. სწორედ მაშინ შეამჩნია ახალგაზრდა გოგონა, სახელად მერი.
ის ღარიბი გლეხის ქალიშვილი იყო და სულ ცოტა ხნის წინ დაიწყო სასახლეში მუშაობა, როგორც თავლის დამხმარემ. სანამ სხვები ცდილობდნენ ულაყს მოშორებოდნენ, გოგონა ყოველდღე ჩუმად მიდიოდა მის თავლასთან და დიდხანს უხმოდ აკვირდებოდა.
ერთ დღეს მეფემ ის ცხენთან დაინახა.
— აქ რატომ დგახარ? ნუთუ არ გეშინია?
გოგონამ მშვიდად შეხედა მას.
— მე კი არ უნდა მეშინოდეს. მას უნდა ეშინოდეს.
მეფემ წარბები შეკრა.
— რას გულისხმობ?
— ეს ცხენი იმიტომ არ არის გაბრაზებული, რომ ველურია. მას უბრალოდ აღარავის სჯერა.
კარისკაცებმა ერთმანეთს გადახედეს.
ჯერ არავის გაებედა მეფესთან ასე პირდაპირ საუბარი.
მეფემ გოგონასკენ რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა.
— ანუ, შენი აზრით, ჩემი საუკეთესო ხალხიდანაც კი ვერავინ ვერაფერს ხვდება?
— ისინი ცდილობენ, მას შეეშინდეს. მაგრამ შიში ნდობას არასდროს აჩენს.
მეფეს გაეღიმა.
— კარგი. თუ ასეთი ბრძენი ხარ, თავად სცადე.
გოგონა ჩუმად იყო. მეფემ განაგრძო:
— თუ შეძლებ ამ ულაყის მოთვინიერებას, ნებისმიერ სურვილს შეგისრულებ.
— ნებისმიერ სურვილს?
— ნებისმიერ სურვილს.
გოგონამ პირდაპირ თვალებში შეხედა.
— მაშინ მინდა, თქვენი ცოლი გავხდე.
ეზოში სრული სიჩუმე ჩამოვარდა.
ერთი წამის შემდეგ ხმამაღალი სიცილი გაისმა. კარისკაცები, მცველები და მეჯინიბეები საკუთარ ყურებს ვერ უჯერებდნენ.
მეფესაც გაეცინა.
— უბრალო გოგოსთვის მეტისმეტად მამაცი ხარ.
— შესაძლოა.
— კარგი. თუ ხვალ ეს ულაყი ნებაყოფლობით დაგემორჩილება, ჩემს სიტყვას შევასრულებ.
მერიმ მხოლოდ მშვიდად დაუქნია თავი. მეფე დარწმუნებული იყო, რომ მას აღარასოდეს ნახავდა. თუმცა მეორე დღეს ისეთი რამ მოხდა, რამაც მთელი სასახლე და თვით მეფეც კი სრულ შოკში ჩააგდო 😳🫣
ამ ისტორიის გაგრძელება შეგიძლიათ იხილოთ პირველ კომენტარში 👇
მეორე დილით დიდი შემოღობილი ადგილის გარშემო თითქმის მთელი სასახლე შეიკრიბა. ყველას სურდა ენახა, როგორ დასრულდებოდა ეს გიჟური ჩანაფიქრი. როდესაც ულაყმა ხალხი დაინახა, მაშინვე აღელდა. ხმამაღლა ჭიხვინებდა, ჩლიქებით მიწას სცემდა და შემოღობილ სივრცეში აქეთ-იქით დარბოდა.
მეფე მომხდარს კმაყოფილი ღიმილით აკვირდებოდა.
მერი ნელ-ნელა შევიდა შიგნით. მას არც მათრახი ჰქონდა, არც თოკები და არც იარაღი. ულაყი მაშინვე მისკენ გაექანა.
ბრბომ შეშინებულმა დაიყვირა. მაგრამ გოგონას უკან არც ერთი ნაბიჯი არ გადაუდგამს.
როდესაც მათ შორის მხოლოდ რამდენიმე მეტრი დარჩა, ცხენი მოულოდნელად გაჩერდა.
ეზოში ისეთი სიჩუმე ჩამოწვა, რომ მხოლოდ მისი მძიმე სუნთქვა ისმოდა.
მერიმ ნელა ასწია ხელი და ულაყს ჩუმად დაუწყო საუბარი.
არავის ესმოდა მისი სიტყვები. თითქმის ერთი წუთი გავიდა.
ცხენმა თანდათან შეწყვიტა ყურების უკან გადაწევა. შემდეგ ფრთხილად გადადგა ერთი ნაბიჯი წინ და თავად დახარა თავი.
გოგონამ ნელა მოუსვა ხელი კისერზე.
ულაყმა თვალებიც კი დახუჭა. ბრბოში გაოცებულმა ჩურჩულმა გაიარა. მაგრამ ნამდვილი შოკი ჯერ კიდევ წინ იყო. მერიმ კარიბჭის გაღება ითხოვა.
უნაგირისა და სხვისი დახმარების გარეშე, ის მშვიდად დაჯდა უზარმაზარი ულაყის ზურგზე.
ყველა ელოდა, რომ ცხენი კვლავ გაგიჟდებოდა.
მაგრამ ამის ნაცვლად, ცხენი ნელა გაემართა ეზოში, თითქოს თავის მხედარს მრავალი წლის განმავლობაში იცნობდა.
მეფე თვალს ვერ წყვეტდა.
როდესაც გოგონა დაბრუნდა, მეფე მაშინვე მივიდა მასთან.
— როგორ მოახერხე ეს?
მერი ცოტა ხნით გაჩუმდა.
— გუშინ, როცა მის სადგომთან მივედი, მის ფაფართან სისხლი შევნიშნე.
მეფე გაოცდა.
გოგონამ ფრთხილად გადასწია ულაყის გრძელი ფაფარი.
ყველამ დაინახა ძველი, ღრმა ჭრილობა ყურის უკან, რომელიც ხშირი თმით იყო დაფარული. ძვირფასი სამკაულის ქვეშ ის დიდი ხნის განმავლობაში შეუმჩნეველი რჩებოდა და მძიმე აღვირი მუდმივად ხახუნით აღიზიანებდა.
ყოველ ჯერზე, როდესაც ადამიანები მისთვის ახალი აღკაზმულობის გაკეთებას ცდილობდნენ ან სადავეებს მკვეთრად ქაჩავდნენ, ცხოველი ძლიერ ტკივილს განიცდიდა.
სწორედ ამიტომ ესხმოდა მათ თავს.
ეზოში სიჩუმე ჩამოწვა.
საუკეთესო მკურნალებმა მაშინვე გასინჯეს ულაყი და გოგონას სიტყვები დაადასტურეს.
რამდენიმე კვირის განმავლობაში ისინი ჭრილობას მკურნალობდნენ, სახვევებს უცვლიდნენ და მძიმე აღვირის გამოყენებაზე მთლიანად უარი თქვეს.
ძალიან მალე ულაყი მშვიდი და მორჩილი გახდა და კვლავ დაიწყო ადამიანების ნდობა.
იმავე საღამოს მეფემ მერი კვლავ დაიბარა.
— შენ მხოლოდ ეს ცხენი არ გადაარჩინე, — ჩუმად უთხრა მან. — შენ მე ყველაზე დიდი შეცდომისგან მიხსენი. მე მინდოდა დამესაჯა ცხოველი, რომელიც უბრალოდ ცდილობდა ეჩვენებინა, რომ ტკივა.
გოგონას გაეღიმა.
— ზოგჯერ საკმარისია, ყურადღებით დავაკვირდეთ, სანამ დასკვნას გამოვიტანთ.
მეფე დიდხანს დუმდა.
შემდეგ ხელიდან ოქროს ბეჭედი მოიხსნა და მერის გაუწოდა.
— მე სიტყვა მივეცი მთელი სასახლის წინაშე. მეფეს კი არ აქვს უფლება, თავისი დაპირება დაარღვიოს.
